Ed (50) houdt van een biertje en een sjekkie. Hij woont alleen met zijn hond, die ook Ed heet. Zijn eigen radiostation op het internet getuigt van zijn passie voor muziek. Ed is spastisch. Sinds hij niet meer hoeft te leven van een uitkering kan Ed zich wat meer permitteren. Hij verdient nu zijn eigen geld bij de gemeente. Gemakkelijk was dat niet, financieel zelfstandig worden.

Ooit werd hij door de gemeente gevraagd voor een gesubsidieerde baan in het kader van een overheidsregeling. “Ik wilde niet langer afhankelijk zijn van het systeem”, herinnert hij zich. ”Je kon redelijk goed leven van de WAO. Voor de toekomst stond dit echter niet vast en ik wilde niet wachten tot mijn uitkering te klein zou worden. Daarom wilde ik graag die baan.”

Maar de papiermolen draaide ruim twee jaar voordat hij werkelijk aan de slag kon. De kous was daarmee nog niet af, want toen hij eenmaal zijn bescheiden eigen inkomen had, bleken verschillende regelingen voor hem niet meer van toepassing. Sommige ziektekosten waren niet meer aftrekbaar en op bepaalde tegemoetkomingen, zoals huursubsidie, had hij geen recht meer.

Zodoende had hij minder te besteden dan tijdens zijn uitkering. Ed maakte de zogeheten armoedeval. Uiteindelijk zat er niets anders op dan zijn woning op te geven en te verhuizen naar een andere gemeente.

Inmiddels is dat acht jaar geleden en staat zijn leven weer helemaal op de rails. ”Ik kan mij er nog over opwinden hoe het destijds allemaal ging. De bureaucratie en de onwil van de gemeente om mijn situatie te begrijpen en mij te helpen. Toch zou ik het zó weer doen. Het voelt heel goed om mijn eigen geld te verdienen. En ik houd gelukkig net voldoende over om zo nu en dan iets extra's te kunnen doen.”